“Het hoogste goed in een democratie is dat een volk zijn vertegenwoordigers mág kiezen…”

Zo luidt de openingszin van het pleidooi van Prem Radhakishun om onze ‘volksvertegenwoordiger’ Rita Verdonk volledige (door het volk op te brengen) bescherming te bieden (Het Parool, 8 juni 2008). Naar mijn mening móet in een democratie het volk zijn vertegenwoordigers kiezen en zou stemplicht - geen kiesplicht - daarom opnieuw ingevoerd moeten worden. Dat terzijde.

De vraag is niet of mevrouw Verdonk al dan niet beschermd moet worden, maar wel of zij nog wel als volksvertegenwoordiger in de Tweede Kamer zit. Ze is als lid van de VVD met de meeste voorkeursstemmen in de kamer gekomen. Als de VVD haar echter met democratische middelen uiteindelijk uit de partij zet, heeft zij dan nog wel het recht op een zetel in de Tweede Kamer? Het lijkt tegenwoordig ‘common practice’ dat als een politicus eenmaal in de Kamer heeft plaatsgenomen, deze blijft zitten waar die zit, zelfs als hij/zij niet meer de standpunten vertegenwoordigt van de partij via wie hij/zij door het volk is gekozen. Is dat democratie? Het riekt mijns inziens meer naar volksverlakkerij. Rita Verdonk heeft geen partij en geen standpunten; ze heeft een ‘beweging’ en is ‘Trots op Nederland’. Dat zij deze beweging op kosten van alle Nederlanders mag vormgeven en daarbij haar daadwerkelijke taken als ‘volksvertegenwoordiger’ - vergaderen, debatteren, stemmen etc. - verwaarloost is een schande.

Beveilig Rita zodat ze door het land kan trekken en al die mensen die veelal eerder van hun stemrecht hebben afgezien te paaien voor haar beweging. Want iedereen hoort in ons land veilig te zijn om zijn/haar mening te verkondigen. Maar laat ze dit wel in haar eigen tijd doen en met haar eigen middelen. Niet van het salaris van een volksvertegenwoordiger die dat in feite (nog) niet is.

UPDATE: bovenstaand blog is gisteren als ingezonden brief integraal gepubliceerd in Het Parool (9 juni 2008)